شعر بسیار جالب درباره مزیها

مزی ها خُرد و خَستََََََه                                        پیش منبع نشستَه

برای یَه لتی نون (برای به دست آوردن مخارج زندگی)            همه می رن اَ بندر

میگِن اونجا لباس مد فراوون                                وِلویَند توی خیُبون

دُرُستَه دُرُستَه بابا دُرُستَه

به جای شیر گُو                                            خامَه می خوارِن

همَش خامَه می خوارِن

به جای دَمپَزی                                      مُهی(ماهی)می خوارِن

همَش مُهی می خوارِن

دُرُستَه دُرُستَه بابا دُرُستَه

خدایا امسالم بُرون نومَد (نیامد)                        نه که اصلاً نومَد

یکی ده بار که اومد

همه ی مردم که کاشتِن گنُم(گندم)امسال             به امید بُرون و بیخ امسال

دُرُستَه دُرُستَه بابا دُرُستَه

زنا سی خوشون شُغلی واجُرُفتِن                       تو صَحرا اَکَل وِیدِن و فُرُختِن(فروختند)

پسینا رُ بین مردا همَه جمع                         دور مَنبَع میگِن و می خَندِن

حالا بِرِیم سراغ بالِی(بالای)مز                    

درٌی(درٌه)رئیسی،کمَر زرد                   دو تُنبی،درٌی تَهلو و زِندون           شَمال دِه بود تُنب شَبِستون

                                                   دُرُستَه دُرُستَه بابا دُرُستَه

برگرفته از: http://www.maz1392.blogfa.com/post3